Vader en directeur, directeur en vader
Tegenover me zit een directeur, hij geeft leiding aan 4000 mensen. En zegt tegen me: “Geloof me, ik geef liever leiding aan die 4000 mensen dan aan mijn zoon van 17”.

We moeten allebei even lachen na zijn uitspraak. En het is toch ook een serieuze zaak. Deze vader-directeur, we noemen hem Hans, houdt veel van zijn 2 kinderen. Hij herkent vooral veel van zichzelf in de oudste van 20, met wie hij makkelijk omgaat. Het is zijn jongste zoon waar hij op stuk loopt. Deze jongen beweegt niet soepel mee, kan nors en dwars uit de hoek komen. Is soms “opeens onverklaarbaar boos”.

Herkenbaar?
Ik vraag of hij vergelijkbaar gedrag wel eens ziet bij medewerkers. Daar moet hij even over nadenken. “Jawel”. En hoe hij daar dan mee omgaat? “Ik praat met ze, en dan komen we er meestal wel uit.” En wat gebeurt er als hij met zijn zoon praat? “Dat is lastig, want ik begrijp hem niet”.

Communiceren bij onbegrip
Ik vraag Hans hoe hij vanuit dat onbegrip op zijn zoon reageert. Stelt hij vragen, zoekt hij duidelijkheid? Dit raakt een punt. Want Hans zegt: “Eigenlijk raak ik heel snel geïrriteerd. Die jongen heeft alle kansen en hij gooit er gewoon met de pet naar.”

Ouderschap = leiderschap
We constateren dat Hans op zijn werk een stuk beter is in het kiezen van de juiste leiderschapsstijl dan thuis. Op zich is het logisch dat je sneller getriggerd raakt als je persoonlijk moeite hebt met iemand zijn reacties. En de belangen komen emotioneel een stuk dichterbij als het om je kind gaat. Daarom is het ouderschap over 2 kinderen ook een minstens zo grote uitdaging als leiderschap over 4000 mensen.

Gelukkig heeft Hans jarenlange leidinggevende ervaring. Hij is dus bekend met de noodzaak om ieder mens op de best passende manier te benaderen. En Hans is bereid om te onderzoeken wat wèl werkt. Ook als dat betekent dat hij zijn irritatie tijdelijk moet inslikken. Als leidinggevende weet hij dat dit tot een beter resultaat leidt.

Ons gesprek gaat verder over welke leiderschapsstijl hij het beste kan gebruiken bij zijn zoon. Op naar minder ruzie en dus meer rust in hun gezin!